Ένα από τα κυριότερα χαρακτηριστικά του αρχιτέκτονα είναι η σχεσιακή του υπόσταση. Διαχρονικά εξυπηρετεί ως ενδιάμεσος ανάμεσα στο χρήστη και το χωρικό αντικείμενο. Η ταμπέλα του εξυπηρετούμενου, δέχεται πολλές ερμηνείες και αντίστοιχα προσαρμόζεται, σαν άλλη μήτρα ο χαρακτήρας του σχεδιασμού. Η μεγαλύτερη δυστυχία του αρχιτέκτονα είναι η υψηλή ελαστικότητα της εξυπηρετητικής του ταυτότητας. Ανεξαρτήτως προθέσεων, ο αρχιτέκτων μπορεί και ντύνεται το ρόλο του Μεσσία με την ίδια ευκολία και καλοπιστία που λειτουργεί ως εκτελεστής ενός καταρρέοντος καπιταλιστικού συστήματος το οποίο χρησιμοποιεί την εξουσία της γης για να “ξεπλύνει” αόρατα κεφάλαια.
Ενίοτε οι δύο ρόλοι συμπλέκονται και διαπλέκονται.
Ενίοτε οι δύο ρόλοι συμπλέκονται και διαπλέκονται.